Lieve allemaal! Daar ben ik weer hoor, we leven nog! Geen paniek! Lekker druk geweest, dus weblog stond onderaan t lijstje. Van de week ging ik dus heerlijk aan de slag hier en na een uurtje typen, aanpassen, plakken, knippen, control-peesten, dacht ik dit fotootje moet er ook nog ff bij en toen nou toen eh toen, tja liep de PC volledig vast (het was deze foto hierboven, misschien wat teveel pixeltjes). Uiteindelijk moest ik m dus uitdoen en was al het werk foetsie. Zucht, daar word ik dan dus zo moe van he….dus jullie begrijpen dat ik inmiddels weer genoeg moed heb verzameld om opnieuw te beginnen. Maar kan nu dus met blijdschap melden dat er (uitgaans)leven in Karlstad ontdekt is. Ook kent Zweden een heus Piratenfestival, Diggiloo genaamd. Dat was een spektakel!

 
Mei en juni waren mooi weer maanden en hebben we veel in de tuin gefroet, oma Hennie was er de hele maand juni en heeft dus dit jaar heerlijk weer gehad. Dat had ze na alle regen van vorig jaar wel verdiend. Ook veel buitenwerk geschilderd en de plantjes in de bakken gedaan, de garage in de verf gezet (Hennie), tuinmeubeltjes geschilderd en vooral heerlijk in t zonnetje koffie gedronken en op de veranda geluncht. Echt genoten dus. Na Hennie kwam op 12 juli de schoonfamilie uit India aan op Stockholm, opa Edu, oma Vally en neef Andy. Wat een avontuur voor ze, nog nooit buiten India gereist en dan nu naar dat koude Zweden. Het was even wennen voor ze, dat weer, maar het gaat al beter. Van de week was het 16 graden, nou zo koud hadden ze t nog nooit gehad, hihihi. Opa heeft een favoriete muts en oma een heerlijk warm vest. We hebben mooie dagen gehad en veel gezien in de omgeving. Nu nog even op safari, want opa en Andy willen natuurlijk wel de elanden zien. Je kan niet in Zweden zijn geweest zonder de eland aanschouwd te hebben. Dan morgen nog een dagje naar Stockholm met neef Andy en de meiden. Opa en oma blijven thuis met Elaine en de hondjes Bonnie en Peejay.

Peejay hebben we sinds vorige week, het is een mannetjes Beagle en dus Bonnie's nieuwe vriend. Bonnie is nu momenteel wel even ontsnapt en rent dus ergens in het dorp rond, weet niet of dat iets met Peejay te maken heeft die fanatiek vriendschap aan t sluiten is. Ze kunnen in ieder geval goed achter elkaar aanrennen, liefst binnen, en met veel lawaai, ahum. Elaine begint dan ook te gillen van opwinding, die houdt het allemaal goed in de gaten. Het is een schatje. Lekker druk ding, constant in beweging met die handjes. Het lijkt net of ze een Harley aan t opstarten is. Vaak inclusief t geluid. Dat belooft nog wat, die dame. Cait en Faye zijn dol met haar en ook hun buurmeisjes en vriendinnen komen hier graag, met al dat kleine grut om te vertroetelen. Peejay heeft al heel wat rondjes in het rieten poppenwagentje gereden. Ah daar is Bonnie alweer, gelukkig, pffff, is het niet je kind dan is het wel je hond waar je op zit te wachten, whoehahaha. 

Maar de zomer is nu echt voorbij vermoed ik, het is nat weer, in de ochtend vaak regen en de middag vaak gelukkig zonniger en droog. Doe mij die sneeuw dan maar weer. Heb mn regenlaarzen alweer klaar staan. De meiden hebben nu dezelfde als mama, want die sneeuwschoenen zijn niet bestand tegen onze sneeuw hoor, ze hadden steeds natte sokken. Dus nu ook aan de Trenton regenlaarzen met voering. Lekker warm en droog. Jammer dat ik ze s nachts uit moet doen.

Maandag begint dan de school van de meiden weer (halleluja! 10 weken is wel wat aan de lange kant). Mijn school is van de week al begonnen, dus ben al flink aan t huiswerk geweest en testjes gedaan. Wil proberen om het voor de kerst afgerond te hebben. Wordt krapjes, maar we gaan n poging wagen. 10 maanden er tussen uit geweest ivm Elaine, dus veel nieuwe gezichten. 

Op 4 september breng ik de schoonfamilie weer naar Stockholm en vlieg ik even op n heen en weertje naar Edam. Leentje mag gezellig mee (leuk voor oma), de andere meiden moeten naar school. Gelukkig is papa thuis en kunnen ze gezellig met z'n drietjes naar de kermis in Filipstad!! Gaat papa lekker met ze in al die draai-dingen, vind ie geweldig leuk (ahum). Ik ga heerlijk even n paar daagjes bijkletsen met Caeles, Syl en Hennie. Even genieten van wat oerhollandse gezelligheid. Van de Volendammer kermis pik ik dan ook nog een staartje van mee, is dat niet toevallig????!! Heb er enorm veel zin in! Edam-Volendam here I come………..  

Lieve allemaal!

We zijn weer terug van weggeweest. En weg was in Holland! Zaterdag 27 maart vertrok ik met de 3 dametjes en hond richting Göteborg. Vandaar namen we de Stenaline naar Kiel. Dat ging helemaal perfekt. Heerlijk geslapen allemaal. De volgende dag door Duitsland (aaargh) richting Edam. Vlak voor Bremen ging het heerlijk mis: een omleiding. Nou je wilt ut niet weten. Heel Noord Duitsland hebben we gezien om halverwege in een fijne file te belanden. Vind je ut gek als al dat snelwegverkeer door die kleine dorpjes moet. Je zal er maar ‘rustig’ wonen…. Nou ja, uurtje verloren daar. Klokslag 5 zaten we bij Hennie aan de koffie gelukkig. Syl was er ook met Ries. Syl had r nieuwe nichtje natuurlijk nog helemaal niet in het echt gezien en dook daar vol overgave bovenop. Leentje vond t allemaal prima. De volgende dag natuurlijk eerst naar Caelesta en daarna nog even naar de oude buurtjes in Grootebroek. Verder heb ik alle nichten uitgebreid gezien en gesproken, hebben de meiden bij hun vriendinnetjes in Grootebroek gelogeerd en ook nog een dagje op hun oude school doorgebracht (bedankt voor het regelen Ansje!), er zijn uiteraard tapas gegeten in het Damhotel met de Roele nichten, carpazzio bij La Galera met Syl, Cora, Sas en Marijk alwaar er een verloskundige (jaja ze heeft me nog ‘verlost’ ook ja) aan ons tafeltje kwam klagen dat we echt veels te veel lawaai maakten. Gelukkig ‘herkende’ ze me niet, whahahahaaa. Verder hebben we Syl dur verjaardag gezellig gevierd, ben ik bij Brenda geweest alwaar wij getrakteerd werden op een live concert van Caitlin (piano) en Floor (viool), geweldig dames! De mamas stonden met natte oogjes van ontroering (nou ja ik in ieder geval). Het is ook nog gelukt om eindelijk eens bij de familie Veenstra in De Rijp langs te gaan! Of je niet weggeweest bent, erg gelachen weer en wat een heerlijke meiden hebben jullie! Tussen neus en lippen door heb ik ook nog het 25-jarig jubileumfeest van de LOVE meegepikt (ut was soe gaal gezellig in de Jooooazuf), een Paasbrunch bij Syl en Ries genooten, daarna nog gezwommen in de Waterdam ook. Inge uit Spanje kwam lunchen op het Klein Westerbuiten (heel bijzonder ja, maar weer oergezellig als vanouds). Uiteraard de Action, Zeeman en Hema met een uitgebreid bezoek vereerd, gelunched met Lotte op t zonnige terras van het Damhotel, geborreld met Barbara en Ingrid in (alweer) het Damhotel (aandelen Suus?), ff bij Guus en Gre langsgeweest, af en toe nog mn man aan de telefoon gehad (ik stond natuurlijk in de Holland stand: drukdrukdruk), de kleine Madelyn van Ben & Monique bewonderd (ook zoiets bijzonders, allebei gewoon bijna gelijktijdig nog een dochter op de koop toe krijgen). En last but not least nog ff koffie bij Marijk gedronken en de verjaardag van Liz bij Nel en Bas gevierd en meteen die kant van de familie meegepikt. Nou, ben ik efficient of niet? Tussendoor had ik ook nog ff tijd om een naaimachine uit te proberen die al 20 jaar bij Hennie op ut kamertje stond. Hij doet ut nog als een zonnetje, dus huppekee, mee naar Zweden dat ding, kan ik mooi hobbyen!!! Ideetjes genoeg. En toen was het ineens gewoon alweer zaterdag 10 april en reden we om half 10 Edam weer uit. Oma was niet blij natuurlijk. De vorige keer ging ze mee (vorig jaar zomer was dat), nu moest ze zwaaien, niet leuk hoor. Afscheid nemen blijft beroerd. Maar het was heerlijk weer even in het Edamse rond te ‘lopen’ (maak dat centrum nou toch es autovrij jongens, kan best, het scheelt een hoop ellende en vergroot de levensvreugde voor iedereen!). Op de boot hebben de dames een film gekeken (Princess and the Frog) en daarna hebben we onze vriend Dan aangemoedigd bij de Zweedse versie van Korenslag (hij is weer door met zn team!). De volgende dag reden we om half 10 van de boot af en waren we om half 2 weer thuis. Heerlijk ook weer! Gelukkig maar. Sneeuw was (bijna) weg en de krokusjes stonden in volle bloei. De volgende dag rustig de auto uitgeladen (maar goed dat Lyn er niet was, die was een heeeeele lange wandeling gaan maken denk ik), wasjes gedraaid en alle kleding weer gesorteerd. Een aantal mensen heb ik niet kunnen bezoeken of het is er simpel weg niet van gekomen, voor al diegenen: sorry sorry sorry! Hopelijk de volgende keer wel! Had van te voren wel al bedacht dat ik het dit keer maar een beetje dichter bij huis moest houden ivm hond en baby, dus vandaar dat bijvoorbeeld Breda en Den Bosch e.o. niet in mijn planning voorkwamen. De volgende (vlieg in – vlieg uit) trip staat gepland voor eind augustus (kermisje) en hopelijk eind oktober (nichtendag), dan hebben de kinderen een week vrij. Hoop dat dat allemaal doorgaat. En verder denk ik dat we hier in Zweden een enorm hete zomer gaan krijgen (althans iedereen roept dat hier). En daar hoop ik dan maar op. Nu gaan we lekker een pizzaatje in de oven gooien en straks lekker op de bank Korenslag kijken. Morgen duik ik lekker mn tuintje in…..nog een hoop te doen daar! Lyn kan dus flink aan de slag als ie dinsdag weer thuis is. Alhoewel…..ik hoop dat ie komende maandag inderdaad kan vliegen, want als die stomme vulkaan in IJsland niet stopt met spuwen, dan kan het nog wel even duren!

Nou de groetjes allemaal & tot horens weer! En allemaal superbedankt voor de heerlijke tijd en gezelligheid!!! We hebben ge-wel-dig-e-no-ten!

xxx Suus en de meiden   

Tot gisteren dachten we nog dat het nu toch echt gedaan was met de winter. Het dooide als een tierelier en ik kon zelfs al onder de boom in de tuin een stuk gras zien! De zon deed goed werk. Maar surprise surprise er komt nu weer wit spul vanuit de hemel. En niet zo’n beetje ook. Gelukkig zijn de voorspellingen wel goed, dus met een beetje mazzel kunnen we van de week de auto gewoon weer naast ons huis parkeren! Die staat nu noodgedwongen aan het begin van het pad, want verder komt ie nog niet. De dames waren vorige week achter in de tuin aan het spelen. Ik keek naar buiten en het leek net of ze de Mount Everest aan het beklimmen waren. Zo vlak achter elkaar in elkaars voetsporen, af en toe tot aan de middel toe wegzakkend, elkaar overeind trekkend en weer verder ploegend. Erg grappig om te zien. Had ze de Nederlandse vlag mee moeten geven, voor op de top. Zelf dacht ik ook ‘ik pak ff wat hout voor in de kachel’ en zakte vervolgens tot mn middel aan toe weg, was geen doorkomen aan. Mn hout was onbereikbaar!

De meiden hebben gisteren voor het eerst paard gereden! Elke zaterdag om 1 uur is er een proefles. Ze vonden het geweldig en willen nu meteen door naar het echte werk. Ik vond zelf de sfeer ook geweldig hoor. Misschien ga ik het zelf ook wel een keer proberen. Of is dat heel zielig voor het paard? Hmm. Ze gingen ook meteen in galop en dan pik je de echte beginners er meteen uit, want die hoppen met elk hopje mee, terwijl je natuurlijk langzamer moet hoppen dan het paard. Er was 1 man bij die helemaal in een deuk lag op dat paard en riep dat ie nu al een blauwe kont had (ja ik kon het verstaan!). In ieder geval zie ik mezelf best elke zaterdag in die stallen rondmodderen. Zo zie je maar dat je via je kinderen nog es ergens onverwacht terecht kunt komen. Nu nog ff via marktplaats op zoek naar paardrijlaarzen en -broeken, neem ik die ook meteen maar mee vanuit NL. Volgende week deze tijd rijden we door Duitsland heen. We hebben er allemaal erg veel zin in. Bonnie mag ook mee, in NL gaat ze dan gezellig een paar daagjes in een dierenpension, kan ze lekker met andere honden spelen. Want dat is wel jammer voor haar dat ze hier in Zweden niet zo veel honden tegenkomt. Elk voordeel hep se nadeel. Uiteraard hebben we veel mensen te bezoeken en dingen te doen (broodjes kroket eten bijvoorbeeld, whahaha), maar ik hou het wel een stuk rustiger dan de vorige keer want ik heb nu natuurlijk een ukkepukkie om rekening mee te houden. Elaine is nu aan het proberen om zich om te rollen en schuift inmiddels de hele box door. Ook kan ze nu dingen vastpakken (waaronder mijn haar, auw). Overdag is ze wat meer wakker en kijkt ze met grote ogen rond, ze reageert altijd met een grote lach op ons. Kietelen vind ze ook n leuk spelletje. Ze is supermakkelijk, slaapt snel en overal. Elke maandagochtend gaan we naar het baby cafe hier in het dorp. Faye mag dan met de andere grotere kinderen knutselen terwijl de baby’s bij elkaar liggen. Dan eten we broodjes en drinken koffie en kletsen wat. Erg leuk en heel goed voor mn Zweeds. Ook leer ik zo veel meer mensen kennen. Gisteravond zat het hele dorp aan de buis gekluisterd, want Dan (onze koorleider en inwoner van Nykroppa) deed mee met Körslaget (Korenslag). Dus er moest flink gestemd worden. Bekende artiesten van Zweden vormen ieder een koor met mensen die daarvoor auditie hebben moeten doen. Dan was 1 van de 700 kandidaten en hij bleef uiteindelijk met 19 andere talenten over. Geweldig om te zien hoe goed ze het deden. Dus vanochtend zit iedereen op Facebook hem complimenten te geven, whahahaha! Zo’n klein dorp en iedereen communiceert met elkaar op Facebook, lachwekkend eigenlijk he. Maar het werkt wel. En trouwens, met deze sneeuw waagt niemand zich buiten natuurlijk.

Maar nu eerst gezellig ff naar Edam!!! Tot snel! Dikke kus, Suus xxx

Hallo allemaal daar in koud NL! Ik hoor dat t ook daar lekker winterweer is! Ik zag natuurlijk al op Telegraaf.nl de dagelijkse filemeldingen en de daarbij horende volledige paniek op de wegen. Ik benijd jullie niet. Maar ook hier was en is ut nog steeds lekker fris te noemen.

Ben net weer n beetje bijgekomen van de ergste sneeuw! Zelfs voor Zweedse begrippen was het ongekend veel was mij gegarandeerd. Ongeveer 3 weken terug begon het hier opnieuw flink te sneeuwen, nadat we al een paar weken met oude kerstsneeuw zaten. Dat was nog niet het ergste, sneeuw hoort er bij hier. Want wat is het toch mooi als alles wit is, dat is voor mij echt Zweden hoor. Maar ja, toen begon t op een dag te stormen!! En nog een dag en nog een dag. De thermometer zei -25! Al met al Serious Business hier dus. Dus op een goede ochtend schoof ik de voordeur open en moest door een laag sneeuw op zoek naar mn trappetje. Ik keek links van het huis en dacht bij het zien van de bult, dat moet de Audi zijn, ik keek naar rechts en zag nog een bult, ik denk dat zou dan dus de Mitsu wel zijn. Erg leuk allemaal, mits je niet de volgende dag een afspraak bij de garage hebt, voor de auto die het verste op het erf en het ergste ingesneeuwd staat uiteraard! Die afspraak heb ik dus maar naar een weekie later gezet, in de hoop dat ik het in een week zou redden om mezelf plus 2 autos uit te graven….hopende dat de sneeuwstormen over zouden zijn, want wat is erger dan de boel uitgraven en de volgende dag het resultaat niet meer zien van je harde werk. Jullie raden het al, dat gebeurde dus ook. Leuk he sneeuw! Enniewee, uiteindelijk is het gelukt maar vraag niet hoe. Aan beide kanten van de oprijlaan ligt een meter sneeuw als een soort Berlijnse muur. Word je lichtelijk prins claus trofobisch van dus. Heb nu uiteraard wel enorme spierpijn in rug en schouders van al dat graven, maar t houdt je fit zeg maar. Ik zie mij dit echter niet op mn 70ste nog doen, dus ik pleit toch voor een warmere oude dag. Ook een stuk makkelijker met kleding trouwens. Nu is het echt een beproeving om alle kids klaar te maken voor het grote We-Moeten-Naar-Buiten-Gebeuren: ski-broeken, ski-jassen, sjaals, mutsen, wanten, laarzen, o ja gymspullen mee…… Goddank hoef ik die meiden geen eten mee te geven naar school, dat zou er nog es bij moeten komen! Ik zit hier voor mn rust ja…. Nee dan was Cyprus wel anders: hup jurkkie an en klaar. Of de hele dag in bikini. Hmmm, zelf liep ik de hele dag halfnaakt rond, zo heet dat t was, dusse denk nou maar niet dat dat nou zo ideaal is Suus, weet je nog? O ja, dat is ook zo. Het is ook nooit goed he….Of het is te heet, of het is te nat (Ierland) of het is te sneeuwerig. Wordt dan dus toch maar een sneeuwschuivertje aanschaffen. Past nog best in de garage naast de boot. O ja en een sneeuwscooter is ook zo leuk (voor Lyn), dat past er ook nog wel bij….. Wie zei dat Zweden goedkoop was? Je hebt veels te veel spullen nodig hier! In NL ben je klaar met een regenjas, hier is dat slechts den beginne. En dan heb ik ut nog niet eens over skies gehad. Moet eigenlijk ook nog, want ja Caitlin gaat dus bijvoorbeeld gewoon volgende week een dagje skieen met school! Ze mag gelukkig skietjes lenen van iemand, maar dan moet ik er wel voor zorgen dat ze hulp krijgt want ze heeft nog maar 2 lesjes gehad. Die kinderen hier komen skieend de baarmoeder uit weet je. Ik zeg tegen haar zou je niet gewoon lekker sleetje gaan rijden schat? NEEEEEEE, natuurlijk niet, dat is absoluut niet cool. Zucht. Nou ja, straks maar even met de juf praten.

Ondertussen zijn de Olympische Winterspelen in volle gang. Gelukkig passen de voedingen van Elaine perfekt binnen de begintijden van de schaatsers. Overdag is het dus een beetje afzien voor mama, maar als t ff kan doe ik een tukje op de bank om vervolgens s nachts weer af en toe wat te kunnen zien en een baby te voeden. Dat is overigens wel weer erg knusjes hoor zo met zn tweetjes. Ze maakt ook van die enige geluidjes nu. Voeden en slapen doet ze volgens redelijk stabiel schema en helemaal uit zichzelf. Verder ben ik natuurlijk heel rielext want ik moet verder niet zo heel veel. In NL had ik nu alweer aan het werk geweest en Elaine op de creche gezeten. Rare gedachte hoor. Ze is nog zo klein!

Ik zal ook weer wat fotos op de weblog zetten. Maar hierbij een foto van de 3 zussen en van Elaines hoekje.

Liefs uit Snowy Sweden van Suus.

Op 13 december kwam oma Hennie aan op Stockholm vliegveld. Met z’n allen stonden we haar op te wachten, dus dat was een hoop lawaai in de aankomsthal! Oma was natuurlijk niet bij de kleinkinderen weg te slaan. De volgende dag zette de kou in en begon het goed te sneeuwen. Vanaf die eerste week dat oma bij ons was hadden we temperaturen tot wel -25 overdag. Niks voor oma, want die was enorm aan het afzien en dus ook bijna het huis niet uit te krijgen. Haar sigaretje rookte ze op de veranda, dus daar ging ze weer hoor, sjaal om, jas, skibroek en wanten aan en met een bibberend "nou ik ga de kroeg weer opzoeken" ging ze lekker blauwbekken. Volgens mij heeft ze wel iets minder gerookt de afgelopen weken.

Op 23 december kwam Caelesta met haar oudste zoon Luke aan om gezellig de kerst bij ons vieren. Onze buurman heeft een mooi appartement beschikbaar, dus daar hebben ze heerlijk kunnen vertoeven. Meerendeel waren ze uiteraard gezellig bij ons. De kids hebben naar hartelust kunnen sleeen en boswandelingen gemaakt, er lag plenty sneeuw. Caeles kwam natuurlijk met een tas vol kadootjes voor de kinderen: haar moeder en schoonmoeder hadden weer heerlijk gebreid, echte kunstwerkjes weer en o zo schattig. Ik kreeg een tas met de foto van de 3 meiden er op afgedrukt, echt geweldig!

Op 24 december kwam ‘Tomte’ (= kerstman) langs met heeeel veel kadootjes voor de kinderen (en hier en daar nog wat voor de groteren onder ons). Na zijn bezoek moest ik Tomte even bij vrienden van ons afzetten, want daar moest ie ook nog even kado’s afleveren. Al rijdend kwamen we in elke straat wel een Tomte tegen met een windlicht en zak in zn handen, hahaha. Nog grappiger werd het toen ik Tomte afzette voor het huis en daar dus een andere Tomte naar buiten kwam. De wederzijdse begroeting was alleszeggend en typisch Zweeds: "Ho ho ho ho!" De betreffende kinderen zijn nu nog aan het betwisten wie nu toch de enige echte Tomte was.

De kerst zelf was een groot succes: we hebben lekker wild gegeten! Op het menu stonden hert, kalkoen en lam. Chefkok Lyn had er weer veel werk van gemaakt. Met rode kool, aardappeltjes, peertjes in wijn en een heerlijke appelmoes erbij, was het weer smullen geblazen. Als desert hadden we de klassieke Christmaspudding. Dat is een Engelse traditie; een zeer compacte pudding met vijgen, noten, abrikozen en nog veel meer gedroogde vruchten, 24 uur lang ondergedompeld in whiskey en op tafel nog es overgoten door wat meer alcohol en vervolgens de vlam er in. Geserveerd met vanilje-ijs en slagroom! Do I need to say more?! Het was te goed en te lekker. Op 2e kerstdag kwamen Klaas en Gaby met de kids ook lekker bij ons eten. Al met al was het een lekkere drukke en gezellige kerst 2009. Allemaal heel erg bedankt dat jullie er waren.

Vervolgens werd het Oud & Nieuw en hebben we uiteraard oliebollen gebakken en de haas gebraden die onze vriend Jan uit Arvika speciaal voor ons had laten schieten. Het was een prachtige witte haas, ‘opa’ Kjell kwam hem brengen. Helaas deed Faye de deur open en trof daar Kjell aan die lachend meneer Haas aan z’n achterpoten in z’n hand had, waarop Faye spontaan begon te gillen. De haas had bloed aan z’n snuitje dus Kjell zei dat ie z’n neus gestoten had. En bedankt Kjell, want nu denkt Faye dat als je je neus stoot dat je dan het loodje legt, whahahahaha. Nou ja, snel die haas verstopt en maar gezegd dat ie niet voor ons was. Lyn heeft ‘m schoongemaakt en gebraden (hij was heeeeerlijk mals). De dames hebben heerlijk gesmuld zonder dat ze wisten wat het was (ik begon spontaan ‘Flappie’ te neurieen van Youp van ‘t Hek). Z’n zachte pels hangt nu aan wat spijkers in de garage uit te drogen, heb de deur maar op slot gedaan, anders heb ik straks echt 2 kleine vegetariertjes in huis!

Om 12 uur was het vuurwerk-tijd, papa had enorm ingeslagen aangezien er in ons dorp weinig afgeschoten wordt (in NL kun je nog een uur nagenieten, hier is het na 10 minuten echt stil). De buren waren helaas allemaal weg, dus we hebben mekaar maar een paar keer extra Happy New Year gewenst, hahahaha, je moet er toch wat leuks van maken he. Nog even bij de Rinia’s langs die ook over waren.

Inmiddels is het 9 januari 2010. Afgelopen woensdag zijn oma en Lyn weer vertrokken, ze vlogen bijna tegelijk en dus zijn ze samen met de trein naar Stockholm gereist. Elaine is morgen precies 6 weken oud en doet het fantastisch. Sinds vorige week lacht ze en herkent ze je stem en gezicht. Ze is nu wel  een beetje verkouden, waardoor ze n beetje ‘snurkt’ (van wie zou ze het toch hebben?). Maar het is een poppetje, je hoort haar bijna niet, een erg tevreden meisje met 2 grote trotse zussen die goed over haar waken.

De foto’s van de kerst tref je in mijn foto album aan.

Dikke kussen van ons allemaal!

Zoals jullie inmiddels allemaal al wel weten (via kaartje of email of via via), is op zondag 29 november 2009 onze jongste dochter ter wereld gekomen: Elaine Victoria. Het is weer een prachtkind en heel zoet, slaapt en drinkt goed. Ze is inmiddels dus alweer ruim 2 weken oud. Zaterdag 28 november dachten we even naar Ikea in Karlstad te gaan, want ach, na dagenlang thuis gezeten te hebben en slecht weer buiten (regen!) was een middagje Ikea wel een leuk plan. We moesten nog even wat leuk servies scoren voor de kerstdis en dus toog de karavaan naar Karlstad. We hadden de ziekenhuistas in de auto, want je zal altijd zien dat juist op zo’n dag de vliezen breken. Dan kon ik of op een Ikeabed terecht of 1 km verderop in het ziekenhuis. Handig! Maar nee, er gebeurde niets, alhoewel, wel erge harde buik de hele tijd, maar Suus liep stug door. Om 4 uur waren we weer thuis en ging ik even plat op bed. Om 7 uur schrok ik wakker van ….. een wee. Een echte wee. Ja hoor dacht ik al, dat wordt dus weer een ritje Karlstad vandaag. En dus werd de oppas gebeld voor de meiden en stapten wij met z’n tweeen de auto weer in. Om 20:30 uur waren we op de plek waar het allemaal moest gaan gebeuren. Om een uur of half 11 begonnen de weeen echt goed op gang te komen. Suus kreeg om 12 uur wel ‘trek’ in dat lachgas, maar raakte zo van de wereld (wow zo voelt het dus als je high bent) dat ik de controle kwijt raakte (en dat is niet fijn met heftige weeen). Dus daar stopte ik maar mee. Maar Elaine kwam maar niet en ondertussen had ik al een hele poos persweeen, waar ik dus niets mee mocht doen. Pijn is niet fijn! En die weeen werden steeds heftiger en kwamen steeds sneller. Toen bleek dat Elaine met haar gezichtje verkeerd om lag en dus niet genoeg in kon dalen. Vandaar dat de laatste 3 cm ontsluiting maar niet kwamen. De oplossing: een ruggeprik, zodat ik wat kon ontspannen en de weeen hun werk konden doen. De anesthesist was alleen nog ‘even’ in een operatie, dus dat duurde een eeuwigheid voordat die kwam. En voordat die prik gezet was, waren we nog een half uur verder. Maar goed, ik kan het iedereen aanraden! Wat een opluchting. Ik voelde de weeen nog wel, maar de heftige pijn was weg. Een half uurtje later was Elaine geboren! Een gezonde meid van 4280 gram en 54 cm lang, de grootste van de drie (dat verklaarde ook een hoop), kwam vast door de frisse Zweedse lucht en een rielekste zwangerschap (want ja, geen gestress met werk dit keer). Ze is heel roze (de verf was nu echt op) en heeft mooie zwarte haartjes en donkere oogjes. Papa ging ‘s ochtends vroeg meteen naar de grote zussen toe om de foto’s te laten zien van hun kleine zusje. Ik bleef de hele zondag in het ziekenhuis om een beetje bij te komen en me in de watten te laten leggen, heerlijk. Om 17:00 uur kwam Lyn met de meiden om ons op te halen. Want thuis is toch het fijnst. Elaine deed het meteen prima en dus genieten we volop van de nieuwe telg. Oma is inmiddels ook hier gearriveerd en geniet gezellig mee. Dat worden heerlijke feestdagen.

Wij wensen jullie allemaal een hele fijne kerst en een mooi nieuw jaar toe!

Foto’s staan in mijn foto album op deze pagina.

Groetjes van de Berchy’s.

Nou daar ben ik dan eindelijk weer eens met een update! Nee, er is nog geen baby geboren, maar dat zal niet al te lang meer duren. Gelukkig zit ze nog in de buik (zie foto, let niet op de werkbroek), want Caitlin leek het niet leuk om een zusje op HAAR verjaardag te krijgen. Dat kan ik me goed voorstellen. Dus Caitlin: jouw verjaardag blijft gelukkig gewoon helemaal jouw verjaardag!

Maar goed, zaterdag 21 november was het dan eindelijk zover voor onze oudste ster: ze werd 8 jaar! Mevrouw was al vroeg wakker en sloop naar beneden. En daar stond ie hoor, in vol ornaat midden in de versierde woonkamer: een grote rode fiets met wel 7 versnellingen! Wat was ze blij! Ze moest er helemaal van huilen (gelukkig, mijn kinderen zijn dankbare wezens geworden) en vloog ons om de nek. Toen mocht ze in de brievenbus kijken, want daar zat een pakje in van Sylvia en allemaal kaarten van oma en van Jan & Frieda! En er was natuurlijk een grote taart met kaarsjes. Om 10 uur gingen we nog wel eerst even sporten: innebandy. Dat is een soort binnen hockey met plastic hockeysticks en wordt hier elke zaterdagmorgen georganiseerd voor de kinderen. Helemaal voor niks. Alle kinderen uit het dorp doen mee en leren zo in teams te spelen. De bedoeling is dat er uiteindelijk een echt wedstrijdteam uit groeit. De meeste kinderen doen dit al 4 jaar, dus Cait en Faye zijn nieuw ON THE SCENE. Dus mama moest nog wel ff uitleggen dat Caitlin richting het verkeerde doel rende met de bal, maar ach het gaat om het idee: scoren! Of dat nou in je eigen doel is of niet, toch? Whahahahaa, hup Cait go for it! Mama had ook een grote thermoskan koffie en koekjes mee, want tja, contact moet je toch een beetje via de maag maken had ik bedacht. De Zweden zijn behoorlijk gereserveerd, dus ik moet me echt gaan opdringen nu. De mannen ontvingen de koffie met open armen, de vrouwen volgden ook al snel en voor we het wisten werd het zowaar gezellig langs de kant van de sportlijn! Missie geslaagd! Volgens mij raken ze aan ons gewend. Lyn kwam ook even later kijken en werd met veel Zweeds enthousiasme begroet (dat gaat iets rustiger dan in NL, maar wie het kleine niet deert….). ‘s Middags om 3 uur kwam de visitie echt allemaal tegelijk het tuinpad op: Kjell en Lena, Ann en Jan, Carina met baby en onze hollandse vrienden Gaby en Klaas met hun 2 kinderen. Hup allemaal aan de koffie en gebak, het was een drukke gezellige boel. Gaby en Klaas bleven lekker eten en de kinderen hebben lief met elkaar gespeeld. Al met al een zeer geslaagde verjaardag voor Caitlin. Ze verzuchtte ‘s avonds in bed dat het wel een heeeel erg leuke dag was geweest en dat ze het maar niks vond dat ze nu weer een jaar moest wachten. Vandaag mocht ze uitdelen op school. Terwijl ik dit typ zit ze nog op school, dus ben benieuwd hoe dat gegaan is, want dat is namelijk geen Zweedse gewoonte om uit te delen. Maar soms moet je gewoon wat Hollandse gebruiken erdoorheen drukken nietwaar?

Dan hadden we nog Halloween op 31 oktober. Dat wordt hier goed gevierd met kinderen die verkleed langs de deuren gaan en dan snoep of geld krijgen. Het was behoorlijk koud, maar de dames gingen vol goede moed met hun vriendinnen de straat op onder het wakend oog van mama (want het was harstikke donker). Caitlin was als duivel en Faye als Spiderwoman verkleed. Met een zwarte spin op hun neus en web over het gezicht waren ze behoorlijk Halloween. Mama had er weer wat moois van gemaakt met een verdwaald oogpotloodje uit de jaren 80. Wie wat bewaart die heeft wat. Daarna was er discofeest in het schoolgebouw. Een groot succes, Caitlin en Faye waren (uiteraard) de (Hollandse) gangmakers van het feest en verzonnen allemaal dansjes en spelletjes. Tot grote vreugde van alle kinderen die allemaal vrolijk meededen.

En toen kwam 7 november papa eindelijk thuis. Hij was wel bijna 8 weken weg geweest, maar dat kon niet anders, want anders kwam het niet uit met de komst van de baby. En op deze manier kon hij weer wat langer thuis zijn tot en met Nieuwjaar, wat wel zo gezellig is! Maar dat was wel wat lang voor de dames. Hij kwam dit keer met de trein aan in Kristinehamn, want anders moest ie te lang op een binnenlandse vlucht wachten. Dan gaat de trein sneller. En daar stond ie weer hoor: papa! De meiden natuurlijk dolblij en vol enthousiasme alles tegelijk vertellen wat er allemaal wel niet gebeurd was. Faye ging thuis zelfs haar kamer laten zien aan papa, alsof hij een jaar weggeweest was. Erg pittig, maar het geeft wel aan dat het een beetje te lang was voor haar. Die kamer heeft ze namelijk al sinds de zomer dus papa had die allang al gezien hahaha. Maar de lieve schat deed net alsof ie van niks wist.

De garage voor de boot was ook net op tijd af: het dak lag er een uurtje op toen het begon te sneeuwen (op 4 november for the record). Lyn was erg blij met het resultaat en zwaar onder de indruk van het organisatietalent van zn vrouw. Ahum, in ieder geval totdat de boot er daadwerkelijk in moest…… Suus had namelijk inderdaad de hoogte van de boot goed opgemeten (meerdere keren want het is nl weleens eerder misgegaan met dat meetwerk van Suus), alleen had mevrouw er totaal niet aan gedacht dat de breedte van het gevaarte misschien ook wel een minor detail was om op te meten. (NOTE: Ben nu een boek aan het lezen over de verschillen tussen mannen en vrouwen en de conclusie is dus op basis van de feiten uit onderzoek dat ik hier dus ECHT HELEMAAL NIKS AAN KAN DOEN, het is genetisch bepaald: vrouwen zijn in beginsel niet technisch aangelegd). Lijfspreuk van mijn wel enorm technische man = Meten Is Weten!!! Dus you get the picture: ut bootje stond achteruit ingeparkeerd ready steady go om de garage in te gaan en toen piepte Suus al een beetje benauwd: mijn God, volgens mij is de boot breder dan de deuropening! Oh oh oh, ze deed een paar duizend schietgebedjes tegelijk (bedenk even wat een toestand als ie niet zou passen, deuren er uit, breekwerk, dat werd onherroepelijk een echtscheiding whahahahahaha), maar Onze Lieve Heer stond geheel aan haar zijde en had het naderende onheil afgewend en voor een wonder gezorgd (een bliksemschicht lichtte plotsklaps de hemel op): het paste precies, en dan bedoel ik echt PRECIES! Aan beide kanten zat een centimenter speling. Pfffffffff. Tiet veur koffie (de neut heb ik er bij gedacht)! Maar het eindresultaat is bevredigend: ut bootje staat veilig en droog dans la garage.

Mijn volgende bericht volgt als de baby er is, kan dus al wel volgende week zijn, hou ‘t in de gaten.

Voor nu: de groeten met muh hande en muh voete! Wish me luck.

xxx Suus

PS. Inmiddels is de sneeuw allang al weg en regent het vooral! Alleen op Cait’s verjaardag was het gelukkig mooi weer. Hoop dat het snel kouder wordt, want sneeuw is veel gezelliger.

Jaja, vandaag wonen we precies 1 jaar in Zweden! Het was een enerverend jaar waarin we veel gedaan en bereikt hebben, al zeg ik het zelf. Heel veel mensen ontmoet en dingen geregeld, het huis van binnen en deels van buiten opgeknapt, de tuin geprobeerd bij te houden (mijn God wat een megaklus is dat en NOOIT af), kinderen opvangen en helpen waar mogelijk, zelf naar school en pogen wat Zweeds tot me te nemen (kan nu de radio en tv redelijk vlot volgen, nu het luisteren naar en begrijpen van gesprekken nog), baby in produktie (dat had je me een jaar geleden ook niet moeten vertellen, dan had ik je vierkant uitgelachen) en last but not least; een garage in aanbouw. En dat laatste is behoorlijk heftig. Afgelopen vrijdag kwam ik thuis van school en trof een mega Caterpillar graafmachine aan in de voortuin (wat lijkt je oprijlaan dan klein ineens) plus een Volvo happer in de achtertuin. Het plaatje werd gecompleteerd door een vrachtwagen in de berm waar alle aarde in verdween. Ik zeg tegen de voorman, ‘nu u toch zo lekker aan het weghappen bent, daaaaar wil ik nog een zwembadje’, hahaha. Erg aardige mannen die ik goed voorzien heb van koffie, thee, kakor (koekjes) en broodjes. Ik vermoed dat ze er daarom iets langer over doen. Het is wel een kale boel als je bij ons aankomt, want de eens zo prachtige met groen begroeide boog op ons hek is tijdelijk gedemonteerd. Al dat grove geweld kon er anders natuurlijk niet door, jammer maar helaas (kon ik wel de restanten kerstverlichting er eindelijk eens uitplukken) en de oprijlaan is verre van effen te noemen; diepe rijsporen zijn handig maar niet mooi. Zie dat straks nog maar weer een beetje bij elkaar te harken met zo’n dikke buik. Maar goed, uiteindelijk komt er dus een mooie garage voor ons bootje. Vandaag is het gat dichtgegooid met speciaal zand dat met weer een andere machine aangestampt moest worden. Hierdoor bewoog de schotel zo erg dat we geen ontvangst meer hadden en Suus dus weer ff het trappetje op moest om de boel terug te schuiven (Faye stond voor het raam en gaf instrukties – duim en mondhoeken naar beneden, duim en mondhoeken omhoog – erg pittig). Morgen komen ze dan beton storten in de kartonnen buizen die de fundering moeten gaan worden en dan is het nog een kwestie van de muren, het dak en de deuren, appeltje-eitje. Nu snap ik ook waarom de aanleg van de fundering bijna de helft van de offerteprijs bedroeg. En ik riep nog wel, kunnen we dat gat zelf nie grave dan, ja halloo Roeltje, nu snappu ut dus he….dat is GROOTS MANNENWERK! Laat mij maar lekker vrouw zijn hoor……veel rielekster (alhoewel, denk aan de weeen alleen al en je wilt maar wat graag man zijn – voor dat ene dagje dan).

Het regent nu ff hier en de blaadjes vallen gestaag van de bomen (allemaal in ONZE tuin). Alhoewel het vorig jaar bij onze aankomst al veel bladeriger was. Lyn heeft toen een paar dagen druk lopen harken (het lag een metertje hoog) wat nu nog niet hoeft. En dat ben ik ook niet van plan eigenlijk. Ik zoek dus nog een bladerharkman cq -vrouw, wie o wie? Koffie/bier/wijn/sterkers inbegrepen hahaha. Overdag is het nog altijd mooi en zonnig gelukkig. De wandelingen met Bonnie worden wel wat korter, want Suus waggelt er een beetje achteran. De dames willen ook nog wel eens overgehaald worden om te wandelen met Bonnie (‘ik hep er de kracht nie meer voor’), maar dan moet ik ze wel van alles beloven…..en inderdaad, de kinderen wilden graag een hond en wie moet er mee lopen, juist, moi!

Heb het gevoel alsof de baby elk moment gaat bedenken dat het komen wil. En ik moet nog 2 hele maanden!!!! Aaaaargh. Heb nu ook dagelijks last van de beruchte zuuraanvallen die ik nog goed herken van de vorige keren. Het begint meestal met misselijkheid, gevolgd door hoesten en dan eindigt er nog wel es wat in de bosjes of badkuip, al naar gelang wat er in de buurt is. Gelukkig kom ik niet vaak iemand tegen op straat, die zouden 112 nog gaan bellen ‘er staat een vrouw op punt van bevallen in de berm hier’. Nou ja, ik ga vooral in de slowmotion-mode en dat bevalt me prima. Geen grote klussen meer te doen gelukkig, dus hoef alleen ‘nog maar’ het huishouden en administratie bij te houden en af en toe naar school (ik smokkel wel eens een keer, lekker ff een ochtendje alleen). Zitten en liggen gaat ook niet zo soepel meer en het is nog een hele klus om een lekkere positie te vinden. En dan zit je eindelijk en dan moet die hond weer zo nodig naar buiten of er roept een kind van boven dat je NU moet komen…..zucht, het leven is niet eenvoudig. OK ok ok, genoeg details nu over alle ongemakken; JE KRIJGT ER IETS MOOIS VOOR TERUG. Jajajajaja, dat weet ik ook wel, maar jemigd wat is het afzien nu. En dan krijg je op t eind ook nog al die fijne weeen kado, Jippie de Pippi! Kan niet wachten tot het allemaal weer achter de rug is en het leven weer gewoon verder kan gaan…. En die gebroken nachten (die heb ik al 8 jaar), babygehuil en tepelkloofjes? Valt allemaal in het niets met zwanger zijn. Da’s niks voor mij, veels te onpraktisch en vooral teveel gedoe. Je wordt gewoon moe van jezelf zeg maar.

Goed, ik ga maar weer es warme melk maken (Lyn denkt erover om een koe aan te schaffen – per dag red ik het wel met 3 litertjes, dit wordt volgens mij de witste baby van het stel), nog ff naar de Zweedse Idols kijken en dan maar op tijd naar bedje. Morgen weer een frisse fruitige dag met….. bouwvakkers in de tuin!

Kussen van Suus xxxx

PS. Dat was een snelle update deze keer he…..

Nou, dat werd tijd ook he. Tja ik was 3 weken geleden fanatiek aan het typen op deze weblog, want een update was hoog nodig. En toen bedacht mijn PC geheel uit zichzelf dat het nodig tijd was voor een ‘automatische update’. Nou vroeg ie mij dat wel een paar keer en ik klikte elke keer geirriteerd (u kent mij) op ‘later’. So far so good. Totdat ik de dames beneden even tot de orde moest roepen (ze waren gezellig met Bonnie rondjes aan het rennen en het bevel STOP van mama begrepen ze niet zo goed). In de 2 minuten dat ik dus even van de PC verwijderd was, heeft ie dus stiekem toch maar die automatische update uitgevoerd, want ja ik was in geen velden of wegen te bekennen om op ‘later’ te clicken. Weg tekst dus. U begrijpt, ‘ik had er geen kracht meer voor’ hahaha en ik bedacht dat ik het ‘later’ nog wel eens zou gaan typen…..

Dat is dus nu. De dames zitten voor de film Grease (altijd leuk) en mama kan ff ongestoord typerdetiepen.

Enniewee, om kort en krachtig te beginnen: de zomer was 3x niks hier. Eind juni was ik in NL en was het zowel daar als hier megaheet. Op 4 juli kwam ik met regen weer Zweden binnengezeild en die regen heeft tot begin augustus geduurd. Hennie vond het ook zeer verkwikkend, we baalden als een stekker want al het schilderwerk buiten moest nu in de spaarzame droge uurtjes ff snel tussendoor. Toch nog veel gedaan en gelukkig wel enorm gelachen en genoten met elkaar. Vraag niet hoeveel keer we gerummikupt en geyatzeed hebben, want je mot toch wat he. Hennie had de laatste dagen dat ze hier was nog een zonnetje kado gekregen gelukkig. Augustus was verder ook niet echt superzonnig, september tot nu toe gelukkig wel. Vandaag is de eerste regenachtige (en donkere) dag. Het goede nieuws is dat het dan wel de natste zomer van de afgelopen 50 jaar geweest is hier, maar dat betekent wel dat we de komende 20 a 30 jaar gewoon goeie zomers gaan krijgen, erger kan het namelijk niet. De hele tuin was bijna weggespoeld, je kon letterlijk zwemmen tussen de blommetjes en slablaadjes.

Heb inmiddels wel veel in de tuin gedaan en vrijdag komt de graafmachine-man om de grond weg te graven voor de nieuwe garage (je hep een bootje dus dat mot weer in een garage he). Nou ja, het scheelt straks 21 m2 aan maaiwerk weer! Van het reeds bestaande schuurtje (daar komt ie tegenaan) maken we in de toekomst een leuk stugaatje (= zomerhutje). Na de garage staat in maart/april de verbouwing van de kelder op het program. Daar moet een slaap- en badkamer komen en een woon- annex slaapgedeelte. Dus de komende zomer kunnen we tenminste onze gasten ‘descent’ ontvangen en meteen de kelder inbonjouren hahaha: ‘Leuk dat jullie erzijn, hier meteen links naar beneden graag’. Heeeel gastvrij zijn wij!

Met de baby gaat het ook prima, ze schopt lekker en is volgens mij regelmatig aan het ronddraaien. Ik droomde vorige week nog dat het stiekem toch een jongetje was, zal wel weer wat voor mij zijn: ‘Lieve allemaal, zij is toch een hij en nu zit ik met 3 zakken vol meidenkleertjes, hjälp!’ De kinderhoek is inmiddels al geheel klaar, kast is gevuld, zelfs de luiers liggen voor het grijpen en de wieg staat alsook het ledikantje. De kinderwagen is rood en staat beneden, uiteraard volgeladen met de poppen van de dames, die er fanatiek mee door de kamer wandelen. Gezellig. Lyndon is van de week weer net vertrokken naar z’n werk en moet nu tot half november ff doorstomen, dan is ie lekker op tijd weer terug en hoeft hij pas in het nieuwe jaar weer weg. Het kon niet anders, want zijn schema kwam anders net verkeerd uit, dus het wordt ff zwaar de laatste loodjes, zowel voor hem (8 weken is best lang om dag in dag uit 12 uur per dag aan het werk te zijn) als voor mij, maar ach, het komt allemaal goed! Hennie komt gezellig kerst en oud & nieuw bij ons vieren, erg veel zin in!

En laat de herfst nu maar komen, lekkere frisse wind, mooie kleuren en veel herfstzon graag, want die zijn we chronisch tekort gekomen.

O ja, ben druk bezig om ook fotoalbums aan te maken op deze weblog, dus die komen er ook aan, ik laat het jullie weten als ze erop staan hoor! En ik beloof plechtig om vanaf heden elke maand een updeetje te doen……met natuurlijk veel babyfoto’s straks in december!

Liefs en veel kussen van ons allemaal! xxxxxxxxxxxx

Donderdag 25 juni vertrok ik met de meiden samen richting NL voor een weekje Hollandse gezelligheid en shoppen uiteraard. We reden naar Goteborg om met de Stenaline over te varen naar Kiel. Van daar was het nog een kleine 7 uur naar Edam. De hutkoffer zat op het dak, dus die kon lekker gevuld worden met vooral babyspul! Gelukkig had ik nog wat goede vrienden met restanten. Die wilde ik daar graag vanaf helpen. Dus zo gebeurde het dat de koffer terug enorm vol zat (bijna niet meer dicht ging) met een badje, potje, wiegje (ja het is een heeeeele grote koffer), kleertjes voor de komende 2 jaar, speelgoed, en nog veel meer handigheidjes. Angelique, Brenda, Caelesta: superbedankt!!!

Verder was de Hema heel blij met mij. Bij de kassa viel mijn oog op 4 seizoenen Gooise Vrouwen dus ho wacht deze moet er ook nog bij. Ook Zeeman was goed voor kindersokken en onderbroeken. De kinderkleding was daar al wat karig, want de uitverkoop was reeds bezig, dus Grootebroek was mij al voor geweest. En natuurlijk werd Deen met een bezoek vereerd. Kaas, ontbijtkoek, beschuit, hagelslag, pindakaas, vaatjes bier, alles ging de kofferbak in. En natuurlijk was de Action goed voor wat kadootjes om mee te geven met Lyn naar Afrika. Toen was het nog vechten voor een plek voor de koffer van oma Hennie en Hennie zelf natuurlijk, want die ging gezellig met ons mee terug. Maar het is allemaal gelukt! Alle gaatjes waren gevuld: nog wat flesjes wijn voor oma onder de stoelen en daar gingen we weer naar huis.

Het was een heerlijke (warme) week waarin we veel mensen hebben gezien (letterlijk en figuurlijk) en de meiden mochten zelfs nog een middagje meedoen op hun oude school in Grootebroek, wat heel erg leuk was want alle kinderen kenden elkaar natuurlijk nog. Volgend jaar zal dat al allemaal anders zijn, als de klassen weer anders opgedeeld worden. Maar voor nu was er een hoop gegil en gelach toen de dames hun klassen binnenkwamen. Heel leuk. De juffen hadden er ook echt even tijd voor vrij gemaakt en de middag in een Zweden jasje gestoken. Faye heeft liedjes in het Zweeds gezongen en Caitlin heeft haar klas in het Zweeds tot 10 leren tellen. En natuurlijk zijn we veel bij de oude buurtvriendinnetjes Fabienne, Marit en Brittje geweest. Ook het Streekbos hebben we nog aangedaan en lekker even gezwommen, net als vroeger. De meiden vonden het allemaal geweldig leuk, maar waren ook blij weer naar papa terug te gaan en hun vriendinnen in Nykroppa. Dan merk je echt dat je letterlijk met 2 benen in 2 landen staat. Maar toen ik de boot in Goteborg afreed voelde ik echt dat ik naar huis ging, dus dat is maar goed ook. De bootreis was ook weer geweldig relaxt en de dames hebben zich allemaal goed vermaakt en heerlijk geslapen. Thuis gekomen stond papa ons met Bonnie op te wachten. Papa had ons al geinformeerd dat ie als experiment al z’n haar eraf had gehaald, dus dat was lachen gieren brullen, maar het staat hem erg goed. Dus de meegebrachte tondeuse zal goed werk verrichten. Bonnie werd ook helemaal dol toen we uitstapten, die had ons wel gemist maar ook een lekker weekje met de baas alleen gehad. O ja, papa had 2 grote vissen gevangen dus op de valreep moest ik in Volendam ook nog ff een rookton aan de haak slaan! Die is meegekomen, maar vraag niet hoe. Tussen de meiden in op de achterbank! Nou ja, hij staat er en nu zitten we aan een heerlijk broodje gerookte vis. Het was het dus allemaal meer dan waard.

Dikke kussen weer van ons allemaal en voor diegenen die ik helaas niet heb kunnen bezoeken: sorrrrry, volgende keer maak ik het goed, ik had tijd tekort want ik heb de reis iets korter moeten maken dan ik eerder gepland had.

xxxx fam Berchy